Genee dat maachen d’Sarah an de Mowgli. De Mowgli ass nämlech net einfach nëmmen ee Bürosmupp, mee e Besuchshond, a seng Aarbecht besteet doran, reegelméisseg den Awunner∙inne vun der Résidence op der Waassertrap schéi Momenter ze schenken. Fir hien heescht dat: Zäit zesumme verbréngen a vill Freed matbréngen.

Fir d’Sarah ass de Mowgli dobäi vill méi wéi einfach Begleedung. Als Besuchshond kann hien eng Bréck schloen an Interaktioun fërderen – heiansdo brauch et nämlech net vill, fir e Gespréich unzefänken.

Fir een Nomëtteg hunn déi zwee eis mat an d’REWA geholl, fir eis ze weisen, wéi esou een Dag op der Aarbecht ausgesäit.

L’article Mam Mowgli an der REWA est apparu en premier sur Suessem, je t'aime.

De Projet selwer gouf vu Studio d-o-t-s entwéckelt – dem Laura Drouet (Fra) an dem Olivier Lacrouts (Fra/Ita) –  an zesumme mam Breanne Johnson (Can), Eléonore Grignon (Fra), Quentin Gaudry (Fra) an dem Sarah Hornung (Lux) realiséiert. Finanzéiert vun der Gemeng Suessem, ass de Projet d’Resultat vun enger enker Zesummenaarbecht tëscht Kënschtlerinnen a Kënschtler, Gemengeservicer a lokale Partner.

Wärend enger Residenz vun dräi Wochen am Fréijoer 2026, hunn déi 6 Kënschtler·innen eng mobil Kichen entwéckelt, déi quasi komplett aus recycelte Materialien zesummegesat ass. Dës goufen ënner anerem beim SIVEC gesammelt a stamen deels och aus fréieren artisteschen Installatiounen. Eng Approche, déi Kreativitéit, Nohaltegkeet a kollektiivt Denken op eng originell Manéier matenee verbënnt.

„Mir schaffen net mat neie Materialien, mee mat Elementer, déi schonn eng Geschicht hunn. Et geet drëms, hinnen nozelauschteren a sech virzestellen, wat si nach kéinte ginn“, erkläert den Olivier Lacrouts.

Eng staark lokal Verwuerzelung

De Studio d-o-t-s ass an der Gemeng Suessem keen Onbekannten. Am Kader vum Programm loop fir Esch2022 hat den Duo mam Projet „Histoires de serres“ d’Erënnerung un déi fréier Zären um Zolwerknapp thematiséiert.

Mat Cuisine Banale gëtt dësen Usaz weidergefouert an nach ausgebaut: Et geet net méi nëmmen drëms, Geschichten ze sammelen, mee e Raum ze schafen, an deem nei Geschichten entstinn, gedeelt a weider gedroe kënne ginn.

Aus Offall ginn nei Ressourcen

Am Mëttelpunkt vum Projet steet eng staark Iddi: Offall net als eppes Wäertloses ze betruechten, mee als Ressource mat Potenzial. Metallstécker, Placken, Plexiglas, en zénke Spullsteen an aner Objeten, déi eigentlech ausgedéngt haten, bilden eng Zort „materiellt Archiv“, dat zu neiem Liewe erwächt gëtt.

Eng Schréips, eng Schweessnout oder Spuere vum Gebrauch si keng Feeler. Si erziele vum Liewen an de Weeër, déi een Objet hannert sech huet.

No an no ginn dës Elementer zu nëtzleche Bestanddeeler ëmgestalt:  Aarbechtsflächen, Regaler, eng Wäschstatioun oder esouguer e Grill. Dobäi bleiwen d’Spuere vun hirer Vergaangenheet bewosst erhale – si si visibel a gewollt.

„Eng Schréips, eng Schweessnout oder Spuere vum Gebrauch si keng Feeler. Si erziele vum Liewen an de Weeër, déi een Objet hannert sech huet“, ënnersträicht d’Laura Drouet.

Eng Kichen als Treffpunkt

D’Cuisine Banale ass vill méi wéi eng Kichen. Si gëtt zu engem Treffpunkt, deen d’Leit zesummebréngt. Hei gëtt gekacht, Wëssen ausgetosch a verschidde kulinaresch Traditiounen a Praktiken komme mateneen a Kontakt.

Alldeeglech Gesten kréien esou eng nei Bedeitung: Kachen, zesumme schaffen oder botze ginn zu Momenter, déi Mënsche matenee verbannen an e Gefill vu Gemeinschaft schafen.

E liewegt a kollektiivt Archiv

Inspiréiert vum mëttelalterleche System vun de „banalités“ gëtt dëst Konzept op eng zäitgenëssesch Aart nei interpretéiert. D’Notzung vun der Kichen baséiert net op enger finanzieller Géigeleeschtung, mee op engem immaterielle Bäitrag: engem Rezept, enger Anekdot oder enger kulinarescher Traditioun.

Mir hunn d’Iddi vun engem soziale Kompost entwéckelt, wou Geschichten zesummekommen, sech vermëschen a sech mat der Zäit weider veränneren.

Dës Geschichten a Souvenire ginn an Enveloppe gesammelt a bilden no an no e liewegt Archiv, dat permanent méi grouss gëtt. „Mir hunn d’Iddi vun engem soziale Kompost entwéckelt, wou Geschichten zesummekommen, sech vermëschen a sech mat der Zäit weider veränneren“, erkläert den Olivier Lacrouts.

Eng flexibel a modulär Struktur

D’Kichen setzt sech aus verschiddene Moduller zesummen, déi sech de Besoinen an den Ëmstänn upassen:

• e Preparatiounsmodul als mobil Aarbechts- a Stockagefläch;
• eng Feierplaz als waarme Mëttelpunkt fir kollektiv Momenter;
• eng Waasserstatioun fir Botz an Ënnerhalt;
• e Kompostmodul fir organescht Material a gesammelt Geschichten;
• ee Seegel, dat e gemittlechen a flexibele Raum schaaft.

Zesumme bilden dës Elementer eng modulär Struktur, déi sech un déi verschiddenst Evenementer a Plazen upasse léisst.

E gelongene Start

Bei der Aweiung den 30. Mee 2026 am Matgesfeld hunn ëm déi fofzeg Persounen d’Kichen entdeckt an e flotte gemeinsame Moment erlieft. Déi kënschtleresch Ekipp huet dobäi eng éischt kulinaresch Erfarung mat vegetaresche Platen ugebueden, déi op der Plaz preparéiert goufen.

A wéi geet et weider?

D’Cuisine Banale ass als liewege Projet ugeluecht, dee sech weiderentwéckele soll. Och an Zukunft wäert d’Kichen op Gemengevenementer um Matgesfeld oder op anere Plazen zum Asaz kommen. Ausserdeem ass geplangt, de Projet och engem méi breede Public zougänglech ze maachen.

L’article Keng Kiche wéi eng aner est apparu en premier sur Suessem, je t'aime.

Die Band um Aaron Ahrends (Gesang), Pascal Karier (Schlagzeug) und Paul Rundel (Bass) hat vor einigen Monaten wieder begonnen, regelmäßig im Studio zusammenzukommen und neue Songs zu entwickeln. Der Ansatz hat sich dabei spürbar verändert: Statt gezielt auf ein Album hinzuarbeiten, entstehen die Tracks Schritt für Schritt, aus Sessions, aus Jam-Momenten, aus dem Moment heraus.

„Wir sind gerade in so einer Phase, dass wir eigentlich mehr experimentieren wollen“, erzählt Aaron während unserem Videocall. Während des Interviews befindet sich das Trio im Studio in Berlin Kreuzberg. „Wir möchten uns freimachen von den herkömmlichen Arbeitsweisen – mehr ausprobieren, jammen und auf diese Weise Songs entstehen lassen.“

„Ich will nicht sagen, es soll ‘rave-iger’ werden – der Begriff gefällt mir nicht – aber einfach offener.“ – Aaron Ahrends

Diese Offenheit zieht sich inzwischen auch durch die Art, wie die Band über ihre Musik denkt. Es geht weniger um klare Formate oder feste Ziele, sondern um ein Arbeiten, das sich entwickeln darf – manchmal schnell, manchmal über längere Strecken hinweg. „Wir arbeiten nicht speziell auf ein Album hin, sondern es geht uns eher darum, neue Tracks zu produzieren und im Prozess zu sehen, wie es sich anfühlt. Der erste Release kommt bald, dann geht es nach und nach weiter – vielleicht entsteht bis zur Tour im Herbst eine EP oder auch mehr“, unterstreicht der Sänger der Band.

Mehr Raum im Sound, mehr Bewegung auf der Bühne

Mit der neuen Arbeitsweise verändert sich auch der Blick auf die Live-Umsetzung. Die Songs sollen künftig offener gedacht werden, mit mehr Raum für Entwicklung und längeren Passagen, die sich entfalten dürfen. „Wir wollen auch das ganze Live-Set ein bisschen in die Richtung bringen, dass wir längere Songteile haben, mehr laufen lassen und die Crowd mehr tanzen lassen. Ich will nicht sagen, es soll ‘rave-iger’ werden – der Begriff gefällt mir nicht – aber einfach offener.“

Copyright: Dominik Friess

Dabei bleibt der Kern der Band jedoch unangetastet. Auch wenn sich die Form verändert, bleibt der Wiedererkennungswert klar bestehen. „Man wird immer noch hören, dass wir das sind“, ergänzt Pascal. „Es wird schon nach uns klingen, und solange Aaron weiterhin singt, wird sich daran nichts ändern.“ Paul stimmt seinen Band-Kollegen zu. „Es gibt diese bestimmten Elemente, die immer da sind – Aarons Stimme mit dieser Melancholie, die Art, wie Pascal Schlagzeug spielt, der Bass, der Sound insgesamt. Das macht uns sehr erkennbar.“ Eins steht fest: Ihr Sound ist einzigartig und wird es weiterhin bleiben. Die Dreiköpfige Truppe hat sich über Jahre eingespielt und weiß, wo Say Yes Dog drinsteckt.

Gerade diese Klarheit in der Besetzung sei auch die Grundlage dafür, jetzt experimenteller zu werden, ohne sich zu verlieren. „Wir sind so eingespielt, dass wir uns auch erlauben können, Dinge einfach auszuprobieren“, meint Aaron. Die anderen beiden nicken zustimmend.

Zwischen Intuition und Kontrolle im Studio

Der aktuelle Prozess ist dabei bewusst direkter angelegt als in der Vergangenheit. Ideen entstehen schnell, werden getestet und im besten Fall nicht zu lange zerredet. „Im Endeffekt spüren wir gemeinsam, ob ein Song fertig ist oder nicht. Manchmal dauert das länger, manchmal geht es superschnell – der erste neue Song zum Beispiel war ziemlich fix fertig.“

„Man wird immer noch hören, dass wir das sind. Es wird schon nach uns klingen, und solange Aaron weiterhin singt, wird sich daran nichts ändern.“ – Pascal Karier

Gleichzeitig hat sich die Band in der Vergangenheit oft Zeit gelassen, manche Songs über Monate hinweg immer wieder überarbeitet. Genau davon will man nun teilweise abrücken.

„Wir hatten früher oft Songs, die wir sehr lange mit uns rumgetragen haben und immer wieder verändert haben. Diesmal versuchen wir eher, näher am ursprünglichen Gefühl zu bleiben und nicht alles zu überdenken.“ Dabei entsteht ein Spannungsfeld zwischen Experiment und Fokus – zwischen Lust am Ausprobieren und dem Versuch, sich nicht in Details zu verlieren.

„Natürlich mögen wir auch diese Produktionsdetails und können uns da verlieren. Aber manchmal ist genau das auch hinderlich“, erklärt Bassist Paul. Aber eigentlich seien sie sich meist schnell einig. „Es gibt selten Situationen, in denen jemand komplett aussteigt und sagt: ‚Das geht gar nicht‘“, erzählt Paul.

Eine Band, die sich selbst nicht im Weg steht

Diese Dynamik wirkt sich auch auf die Zusammenarbeit im Allgemeinen aus. Diskussionen gibt es zwar, aber sie verlaufen selten festgefahren. „Wir haben keinen großen Apparat hinter uns. Wir können sagen: Wir veröffentlichen das jetzt – oder morgen. Diese Freiheit ist schon ziemlich geil“, sagt Pascal. Entscheidungen können schnell getroffen werden, Releases müssen nicht durch lange Abstimmungsprozesse.

„Vielleicht liegt es auch an dieser Dreier-Konstellation, dass die anderen zwei den dritten oft relativ schnell überzeugen können – oder alle einfach offen genug sind, Dinge nicht zu sehr zu fixieren“, entgegnet Aaron. Die Band beschreibt ihre Struktur selbst mit einem gewissen Humor als funktionierendes System, das erstaunlich stabil bleibt.

Copyright: Dominik Friess

„Es ist ein bisschen wie eine Dreier-Ehe. Ich verstehe ehrlich gesagt nicht, warum es das nicht öfter gibt – das würde wahrscheinlich ziemlich gut funktionieren“, meint er, blickt zu seiner Linken und Rechten und alle drei lachen.

Luxemburg als Ausgangspunkt

Ein weiterer fixer Bezugspunkt bleibt Luxemburg – nicht nur durch Bandmitglied Pascal, der Luxemburger ist und immer wieder gerne in seine Heimat zurückkommt, sondern auch durch die frühen Erfahrungen der Band hier. „Wir haben dort unsere ersten wichtigen Shows gespielt. Das war für uns riesig. Luxemburg war von Anfang an sehr gut zu uns.“

Über die Jahre habe sich daraus eine besondere Beziehung entwickelt, die über reine Auftritte hinausgeht. „Selbst ohne direkte Verbindung für manche von uns hat es sich sehr schnell wie eine Art Bandheimat angefühlt.“

Besonders prägend waren dabei frühe Festival- und Clubshows, die den Startpunkt der Entwicklung markierten. „Wir erinnern uns immer gerne an das Festival Food for your Senses (d. Red.: Musik-Festival, letzte Edition wurde in 2019 organisiert) oder das Dqliq (d. Red.: frühere Bar in der städtischen Rue du St. Esprit, bevor für De Gudde Wëllen Platz gemacht wurde).“

Live zwischen Intimität und Energie

Wenn es um die Frage nach der idealen Spielgröße geht, zeigt sich die Band pragmatisch. Kleine Clubs und große Festivalbühnen haben jeweils ihre eigenen Qualitäten. „Kleine Clubs sind oft intensiver, man bekommt viel mehr direkt mit. Große Festivals können natürlich auch total stark sein, es ist eine andere Art von Energie.“

„Ich spiele dort auch noch mit einer anderen Band, CATT. Dass daraus dann gleich zwei Shows in Luxemburg werden, war natürlich eine super Nachricht.“ – Paul Rundel

Eine konkrete Idealgröße gibt es trotzdem – zumindest ungefähr. „So 400 bis 500 Leute ist schon sehr gut. Das fühlt sich doch noch persönlich an.“ Auch zum Publikum in Luxemburg äußert sich die Band differenziert. Der oft zitierte Eindruck eines zurückhaltenden Publikums wird relativiert. „Es dauert vielleicht manchmal etwas länger, bis die Leute reinkommen – aber das ist nicht nur in Luxemburg so.“ Am Ende sei entscheidend, wie präsent ein Publikum wirklich ist – nicht, wie laut es sich äußert. „Die Leute müssen nicht die ganze Zeit springen. Wenn sie zuhören und da sind, reicht das völlig“, meint Schlagzeuger Pascal.

Für den kommenden Auftritt beim Flow Festival steht für Say Yes Dog vor allem eines im Vordergrund: das Zusammenspiel im Moment. „Ich spiele dort auch noch mit einer anderen Band, CATT“, unterstreicht Paul. „Dass daraus dann gleich zwei Shows in Luxemburg werden, war natürlich eine super Nachricht.“ Was das Publikum konkret erwartet, lässt sich schwer vorwegnehmen – und genau das ist auch Teil des aktuellen Ansatzes der Band. Am Ende bleibt die Haltung jedoch klar und erstaunlich schlicht: „Wir müssen die Leute nicht bespaßen. Wenn es klickt, dann klickt es.“

Erlebt Say Yes Dog auf dem Flow Festival am Samstag, den 18. Juli 2026 um 22.30 Uhr.

Spotify
Instagram

L’article Alle Wege führen (zurück) nach Luxemburg est apparu en premier sur Suessem, je t'aime.

Wat huet dech ursprénglech motivéiert, an d’Politik ze goen?
Et gouf am Fong zwou Saachen, déi ech a mengem Liewen ni wollt maachen: beim Radio schaffen an an d’Politik goen. (laacht) Dat huet och mat menger Mamm ze dinn, déi genee dat gemaach huet.  Wéi si 2000 gestuerwen ass, hunn ech ugefaangen nozedenken. Ech hat d’Gefill, datt hir sozial Aarbecht nach net ofgeschloss war. An där Zäit hunn ech och de Georges Engel kennegeléiert, an du koum eng Saach bei déi aner. Bei de Walen 2005 sinn ech direkt an de Gemengerot gewielt ginn – an hat zënterhier d’Gléck, ëmmer Deel vun der Majoritéit ze sinn (laacht).

Gouf et ee besonnesch markante Moment an deenen 20 Joer?
Een eenzegen Moment gëtt et esou net. Et sinn der vill. Meng éischt Walen, meng Vereedegung am Parlament oder och nach déi lescht Gemengewalen, bei deenen ech fir d’éischt als Buergermeeschtesch ugetruede sinn an d’Lëscht ugefouert hunn. Am Alldag präägt mech virun allem den direkten Austausch mat de Bierger·innen.

Huet sech däi Bléck op d’Politik verännert?
Net fundamental. De groussen Ënnerscheed läit an der Verantwortung an doran, wat ee konkret ëmsetze kann. Als Conseillère bréngt ee sech thematesch an. Als Buergermeeschtesch muss ee vill méi am Bléck behalen – vu klenge Detailer bis zu de Gemengefinanzen iwwert déi nächst Joren.

Du waars Conseillère, Schäffin a Buergermeeschtesch – wéi ënnerscheede sech dës Rollen an der Praxis?
D’Rolle si schonns kloer verschidden.  Als Schäffin dréit een zwar scho méi Verantwortung, mee de Fokus läit dach op den eegene Ressorten. Als Buergermeeschtesch huet een déi global Verantwortung an et muss een iwwer alles informéiert sinn. Dat funktionéiert natierlech just mat engem gudden a vertrauensvollen Zesummeschaffen am Schäfferot an mat gudden a motivéierte Mataarbechter·innen. Ech soen ëmmer gären “d’Buergermeeschtesch ass ëmmer nëmmen esou gutt, wéi d’Ekipp ronderëm se.”

D’Buergermeeschtesch ass ëmmer nëmmen esou gutt, wéi d’Ekipp ronderëm se

Déi gréissten Erausfuerderung als Buergermeeschtesch ass…
Den Zäitmanagement. Als Buergermeeschtesch muss ee sech bewosst sinn, datt ee quasi ronderëm d’Auer am Asaz fir d’Gemeng ass. Bei mir koum nach dobäi, datt ech am Ufank nach am Parlament souz an d’Pandemie grad ausgebrach war.  Eng   aner Erausfuerderung sinn déi vill Nimm, déi ee sech mierke muss. Do muss ech heiansdo elle kierpen, wa mir een Numm net afält (laacht).

Op wéi eng Projete bass du besonnesch houfreg?
Datt et eis gelongen ass mam Artikuss eng héichwäerteg kulturell Infrastruktur an eis Gemeng ze bréngen. Natierlech och fir eis Veräiner. Donieft läit mir och d’Stäerkung vum lokalen Handel um Häerz, egal ob Metzler, Bäcker oder Epicerie.

Gouf et Decisiounen, déi dir besonnesch schwéier gefall sinn?
Jo, virun allem Personalentscheedungen. Et ass ni einfach, eng Beamtin oder e Beamten entloossen ze mussen. Schwéier fale mir och nach ëmmer Begriefnesser, besonnesch wann ech déi verstuerwe Persoun kannt hunn oder einfach d’Trauer vun de Leit vun no matkréien.

Wéi gees du mat Kritik oder Widderstand ëm?
Dat ass eppes, mat deem ee mat der Zäit léiert ëmzegoen. Ufanks hunn ech dat nach vill méi u mech erugelooss, och iwwert déi sozial Medien. Haut ginn ech domat méi souverän ëm, zéien awer kloer Grenze bei hate speech oder perséinlechen Ugrëffer. Den Toun an der Gesellschaft ass méi rau ginn, an dat mécht grad d’Politik net méi einfach.

Wat sinn aktuell déi gréissten Erausfuerderunge fir eis Gemeng?
Mobilitéit, Duerchgangsverkéier, Wunnengsbau a modern Schoulinfrastrukturen. Dobäi kommen d’Gemengefinanzen, déi mir ëmmer am Bléck mussen halen. An den nächste Jore musse mir eis op déi wichtegst Investitioune konzentréieren, sief dat am Schoulberäich oder nach beim Bau vun engem neie Service Technique.

Wéi geléngt et, laangfristeg Strategië mat kuerzfristegen Erwaardungen an Aklang ze bréngen?
Dat ass net ëmmer einfach, well grouss Projete vill Zäit brauchen. Ech kann d’Onverständnis vun de Leit heiansdo gutt novollzéien, wann eppes net méi séier geet. Dofir ass et wichteg, transparent ze erklären, firwat verschidde Prozesser hir Zäit brauchen.

Vill national Decisiounen hunn direkt Auswierkungen op d’Gemengen.

Wat ënnerscheet déi national vun der kommunaler Politik?
Et ass ganz wichteg, datt kommunal Vertrieder·inne wëssen, wat am Parlament diskutéiert an decidéiert gëtt. Vill national Decisiounen hunn direkt Auswierkungen op d’Gemengen. Ech fannen et dofir wichteg, datt d’Gemengen no um Parlament bleiwen.

Wat hues du aus denger Zäit am Parlament matgeholl?
Virun allem e besseren Abléck an technesch Dossieren a Gesetzestexter. Dat huet mir gehollef, op kommunalem Niveau nach méi geziilt ze schaffen. Mee ech hunn och meng direkt a mënschlecht Aart mat an d’Chamber geholl (laacht).

Wéi géifs du däi Féierungsstil beschreiwen?
Ech géif soen demokratesch, Team-orientéiert an empathesch. Mir ass wichteg, datt jiddweree seng Expertise a säi Bléckwénkel ka mat abréngen. Ech schaffen gäre mat motivéierte Leit zesummen, déi Verantwortung iwwerhuelen a matdenken – an dono gëtt déi beschtméiglech Decisioun geholl.

Wéi eng Roll spillt Teamaarbecht am Schäfferot an am Gemengerot?
Eng ganz grouss. Ouni gutt a vertrauensvoll Zesummenaarbecht geet op kommunalem Niveau nëmme wéineg virun. Et geet hei manner ëm Ideologien ewéi ëm konkret Léisunge fir d’Leit, d’Veräiner an déi eenzel Uertschaften a Quartieren. Natierlech ginn et och ënnerschiddlech Meenungen – virun allem am Gemengerot (laacht) – mee et ass wichteg, datt mir respektvoll matenaner ëmginn a gutt zesumme schaffen. An der Hisiicht fannen ech, datt mir hei zu Suessem nach ëmmer gutt matenaner fueren.

Traut iech. Jiddweree kann eppes bäidroen, jiddwereen huet aner Qualitéiten.

Wat motivéiert dech haut nach, politesch aktiv ze sinn?
An der Politik huet een ni richteg d’Gefill um Enn ukomm ze sinn. Et gëtt ëmmer nach Projeten, déi weidergefouert oder ofgeschloss musse ginn. Suessem ass eng Gemeng, an där ee vu klengem u bis an den héijen Alter gutt liewe kann. Déi grouss Erausfuerderung ass a bleift et, dës héich Liewensqualitéit och bei weiderem Wuesstem ze erhalen.

Wéi ee Rot géifs du jonke Leit ginn, déi sech politesch engagéiere wëllen?
Traut iech. Jiddweree kann eppes bäidroen, jiddwereen huet aner Qualitéiten. Wichteg ass natierlech en Interessi un der Politik an un der Aktualitéit. An Zäite vun (ze) séierer Informatioun, ass et och besonnesch wichteg, Saachen ze hannerfroen a sech an Themen eranzeliesen.

Gëtt et ee Projet, deen s du nach onbedéngt wëlls ëmgesat gesinn?
Jo, eng „Maison de la Citoyenneté“ wier fir mech perséinlech e ganz wichtege Projet: en oppent Haus, intergenerationell an interkulturell, wou ee sech begéint, Informatioune kritt oder einfach an enger agreaabler Atmosphär e Kaffi drénkt an zur Rou kënnt.

L’article Et huet een ni d’Gefill, um Enn ukomm ze sinn est apparu en premier sur Suessem, je t'aime.

No engem kuerzen Ofstiecher op Déifferdeng ass d’Sandrine Reuter haut nees do ukomm, wou hir Wuerzele leien: am Haus vun hire Grousselteren am ale Kär vu Suessem. „Ech hu vir, an dëser Gemeng al ze ginn“, seet si mat Iwwerzeegung. Fir si ass Suessem vill méi wéi eng Uertschaft – et ass hir Heemecht.

D’Decisioun, sech politesch ze engagéieren, ass net vun haut op muer gefall. „Iergendwann hunn ech mir gesot, datt et net duergeet, sech just am Veräinsliewen anzebréngen. Wann ee wierklech eppes beweege wëllt, muss een och op engem aneren Niveau Verantwortung iwwerhuelen.“

Eng Politik no bei de Leit

Datt si dëse Wee mat der CSV geet, huet och mat hirer Familljegeschicht ze dinn. Hir Mamm Carine war iwwer vill Joren am Gemengerot aktiv. Trotzdeem huet d’Sandrine Reuter hir Wiel ganz bewosst getraff: „Ech hu mech intensiv mat de Wäerter an dem Programm auserneegesat – an et huet einfach zu mir gepasst.“

Politik war am Elterenhaus ëmmer en Thema, wann och ouni grouss Gesten oder Pathos. Dës sachlech Approche präägt si bis haut, genee wéi den Austausch mat hirer Mamm an hire Kolleeginnen a Kolleegen am Gemengerot.

Déi éischt Gemengerotssëtzungen huet si als „erausfuerderend“ erlieft. Besonnesch déi grouss Quantitéit un Informatiounen an déi zum Deel komplex Sprooch hätten hir vill ofverlaangt. Fir sech virzebereeden, huet si al Gemengerotssëtzungen beim Spadséiere goe gelauschtert. „Mee perséinlech um Dësch ze sëtzen, ass nach eng ganz aner Hausnummer.“ Iwwerrascht war si och vum Toun, deen heiansdo an den Debatten ugeschloe gëtt. „Do muss ech mech sécher nach e bëssen dru gewinnen.“

Am Alldag gëtt si nach relativ seelen direkt als Gemengeréitin ugeschwat. Amplaz vu konkrete politeschen Uleies steet meeschtens eng aner Fro am Mëttelpunkt: Wéi kritt een dat alles ënner een Hutt? „Du bass elengerzéiend, du schaffs, du hues en Hond – dat sinn d’Froen, déi d’Leit mir stellen.“

Tëscht Puppelchen, Beruff a politeschem Engagement

Beim Gespréich am Schlasspark ass hire Jong Jona ëmmer dobäi, genee wéi hir Hondsdamm Balu. Den Alldag ass gutt gefëllt – a wäert an Zukunft nach méi intensiv ginn. Aktuell erliichtert de Congé parental hir den Ufank am Gemengerot. „Meng Prioritéite sinn am Moment de Puppelchen, den Hond an de Gemengerot.“

D’Zäit, wou ech owes nach dräi Episode vun enger Serie hannertenee gekuckt hunn, ass definitiv eriwwer.

Am Hierscht kënnt dann och erëm de Beruff dobäi. Am Centre pour le développement intellectuel begleet si Kanner mat besonnesche Besoinen. Datt sech all dës Verantwortung vereene léisst, gesäit si realistesch. „Ech muss léieren, méi ze delegéieren.“ A mat engem Laache füügt si bäi: „D’Zäit, wou ech owes nach dräi Episode vun enger Serie hannertenee gekuckt hunn, ass definitiv eriwwer.“

D’Sandrine Reuter ass zanter Jore fest am Veräinsliewen verankert. Als Presidentin vun der Harmonie Suessem an aktiv Musekerin setzt si sech besonnesch fir de musikaleschen Nowuess an. „Et ass wichteg, datt déi nächst Generatioun no kënnt.“ Dësen Asaz spigelt sech och an hire politesche Prioritéiten erëm. Besonnesch um Häerz läit hir de Benevolat: „Et gëtt ëmmer méi schwéier, Mënschen dozou ze motivéieren, sech fräiwëlleg ze engagéieren.“

Als jonk Mamm kuckt si och mat engem anere Bléck op verschidden Themen. Besonnesch Froen am Beräich vun der Infrastruktur sinn an de Fokus geréckelt. „Wéi schafe mir genuch modernen a qualitativ héichwäertege Schoulraum fir all Kand?“ Gläichzäiteg si fir si attraktiv Spillplazen a Schoulhäff wichteg – Plazen, wou sech Alldag a Gemeinschaft op natierlech Aart a Weis verbannen.

Diversitéit an Zesummenhalt

Suessem beschreift si als „e gelongent Zesummespill vu Vergaangenheet a Moderne“ – vum Schlass iwwer de Gaalgebierg bis op Belval. Virun allem awer ass et fir si „mäin Doheem, meng Heemecht“.

De Park, an deem eist Gespréich stattfënnt, ass fir si eng Plaz voller Erënnerungen. „Als Kand hunn ech hei am Waasser gespillt an Hütte gebaut. Als Teenager wollt ech eng Disko an der aler Scheier.“ Fir d’Zukunft wënscht si sech, datt dëse besonnesche Site fir jiddereen zougänglech bleift. „Egal wéi en an Zukunft genotzt gëtt – et soll een hei kënne verweilen an de Kader genéissen.“

Als Kand hunn ech hei am Waasser gespillt an Hütte gebaut. Als Teenager wollt ech eng Disko an der aler Scheier.

Als Presidentin vun der Kommissioun fir Chancëgläichheet an Diversitéit schafft si dorun, verschidden Acteuren zesummenzebréngen an nei Initiativen unzestoussen. Vill vun dëser Aarbecht geschitt nach hannert de Kulissen, mee konkret Projeten – wéi en Diversity Day an de Schoulen – sinn schonn an der Virbereedung.

Beduecht a reflektéiert

Och privat huet d’Sandrine Reuter bewosst hire Wee gewielt. Si huet sech dozou entscheet, Mamm ze ginn – och ausserhalb vun engem klassesche Familljemodell. „Ech wollt onbedéngt Mamm ginn, an a mengem Alter kann een et sech net erlaben, nach Joren ze waarden“, seet si.

Datt dëse Wee haut och eleng méiglech ass, empfënnt si als grousst Gléck. Hire Jong beschreift si als „absolutte Prachtkärel“, an d’Réckmeldungen aus hirem noen Ëmfeld waren iwwerwältegend positiv.

L’article Komm fir ze bleiwen est apparu en premier sur Suessem, je t'aime.

Virum Gemengenhaus an der Sonn treffe mer eis bei herrlechem Fréijoerswieder mam Dan Gantrel, dem neie Sportskoordinator vun der Gemeng. „Wann ech kann dobausse sinn, da sinn ech dobaussen“, hat hien eis puer Minutte virdru gesot, wéi mer gefrot hunn, wou mer den Interview maache sollen. Et ass eng entspaanten Atmosphär, genee sou, wéi et bei den Dan passt.

„Ech sinn zu Nidderkuer obgewuess, mee zënter 2003 wunnen ech zu Zolwer. Et war vill hin an hier, mee sinn ëmmer erëm zeréckkomm“, erzielt hien. Haut ass hien 39 Joer al an zënter dem 1. Februar Sportskoordinator an eiser Gemeng an zousätzlech den neie Sekretär vun der Sportskommissioun. Sport ass fir hien net nëmmen eng Passioun – et huet hien déi lescht Jore markéiert. „Déi sportlech Welt ass meng Welt“, seet hien ouni ze zécken. Zënter klengem un huet hien déi verschiddenst Sportaarten ausprobéiert an ass bis haut an de verschiddenste Beräicher aktiv. „Vum Skate kenne mech vill Leit, ech si säit Joren aktiv an der Federatioun an och am Club.“ Mee dobäi bleift et net – och Lafen, Gravel a Mountainbike huele vill Zäit vu sengen Deeg an.

Neie Liewensofschnëtt

Dass hien elo bei der Gemeng schafft, huet fir Iwwerraschung gesuergt. „Déi éischt Reaktioun war dacks: ‚Wat? Du? Bei d’Gemeng?‘“, seet hien a laacht. Den Dan war säi lieweslaang selbstänneg, als Besëtzer vun zwee Sport a Kleeder-Shopps an der Stad, war hie säit en denke ka säin eege Patron. „Ech hunn dee Beruff gär gehat, en huet mir vill Dieren opgemaach. Iwwert d’Joren hat ech esou vill Opportunitéiten, hu lénks a riets Kontakter geknäppt.“ Mee fir hien ass kloer: „All Job ass dat, wat s du draus méchs.“ Genee esou gesäit hien och seng nei Funktioun als Sportskoordinator. „D’Gemeng gëtt mir d’Méiglechkeet, e Service opzebauen, fir den Bierger do ze sinn a nei Méiglechkeeten am lokalen Sport ze schaafen, fir Laangfristeges eppes opzebauen.“ Hie gesäit dësen neie Liewensofschnëtt als grouss Chance. „Dat ass eng Opportunitéit, wou ech mech ka voll entfalen an ech sinn enorm dankbar, dass ech dat vertraue vun eisem Gemenge- a Schäfferot entgéint kréien.“

Wat hien dobäi auszeechent, ass säi Gefill fir Mënschen a Verbindungen. „Ech si wéi ee Mediateur, een, dee consultéiert. Ech bauen Netzwierker op an ech maachen dat immens gär.“ Genee dat huet e gemengt, wéi en iwwert d’Renconteren aus de leschte Joerzéngten ze schwätze komm ass. Egal, wat den Dan mécht, fir hie steet d’Mënschlechkeet am Vierdergrond: „Ech brénge Leit gären zesummen. Wa Leit mat engem Laachen heem ginn, dann ass dat immens schéin ze gesinn. Fir mech heescht dat, dass ech eppes richteg gemaach hunn.“

„Déi éischt Reaktioun war dacks: ‚Wat? Du? Bei d’Gemeng?‘“ – Dan Gantrel

Seng nei Aarbecht ass dobäi alles anescht wéi e klassesche Bürosjob, och wann et den Dan op eng Gemeng verschloen huet. „Ech si vill ënnerwee, a Kontakt mat de Leit, de Veräiner aus der Gemeng.“ Am Moment geet et virun allem nach ëmmer drëm, alles kennenzeléieren: d’Clibb, d’Awunner∙innen, d’Servicer an och d’Infrastrukturen. „Ech hunn zwar scho vill kannt, mee elo kucken ech mat engem aneren Aen drop.“

Un de richtege Schrauwen dréinen

Hie wëllt verstoen, wéi alles zesummenhänkt, ier hien eppes iwwert de Knéi brécht. „Ech loosse mir Zäit a gi mir alles ukucken, fir d’Kapazitéite richteg kënnen anzeschätzen.“ De Sportskoordinator hëllt eng zentral Roll an, déi hien als Verbindung tëscht Gemeng, Veräiner a Bierger∙innen gesäit. „Fir mech sinn d’Veräiner déi, déi sech um Terrain oft am beschten auskennen. Si kënne mir soen, wat klappt oder wat besser kéint klappen. Ech sinn do, fir Doleancen entgéint ze huelen, fir ze hëllefen, wou et méi komplizéiert schéngt, mee ganz einfach ka sinn.“ Seng Aufgab ass et, ze begleeden an un de richtege Schrauwen ze dréinen. „Wa si eng nei Iddi fir e Projet hunn, da kommen si bei mech. Ech hëllefen hinnen, sech ze orientéieren.“ Net jiddereen∙t wéisst, wou wat ugefrot muss ginn. Do kënnt den Dan an d’Spill a vermëttelt weider, wann eng Ufro net a säin Aufgabeberäich fällt.

Genausou wichteg ass fir hien den direkten Austausch mat de Bierger∙innen. „Wann een eng Iddi huet oder motivéiert ass, da kann ech d’Liene schafen. Egal ob et ëm e Club, e Subsiden oder eng sportlech Aktivitéit geet – ech sinn do, fir ze hëllefen.“ D’Zesummenaarbecht tëscht verschiddenen Acteure spillt hei bäi eng essenziell Roll. Besonnesch mam Service, dee sech ëm d‘Kommunikatioun an d’Kultur an der Gemeng këmmert. „Sport ass Deel vun eiser Kultur“, ënnersträicht eist Géigeniwwer. „An ouni gutt Kommunikatioun funktionéiert et net. Wat mer brauchen ass ee gutt Zesummespill vun dësen dräi Facteuren, soss klappt et net.“

„Mir mussen de Leit d’Méiglechkeet ginn, sech iwwerhaapt ze beweegen – an et esou einfach wéi méiglech maachen.“ – Dan Gantrel

Fir den Dan huet sech op privatem Niveau och e bëssen eppes geännert, wéi hien den Job gewiesselt huet, ugefaange mat fréi moies – am Stau steet hien nämlech net méi. „Fréier ass et fir mech all Dag bis an d’Stad gaangen, mäin Alldag huet also mat Stau ugefaangen. Elo schaffen ech do, wou ech wunnen.“ Dat bedeit fir hien eng enorm Verbesserung vun der Liewensqualitéit: „Ech maachen eppes fir ‚meng‘ Leit – an ech gesinn direkt, wat et bréngt.“ A genee do läit seng Motivatioun: „Wann s du gesäis, datt Leit frou sinn, da mécht dech dat selwer och glécklech.“

Fir säin Departement huet hien eng kloer Virstellung. Fir hien ass Sport a Beweegung vill méi wéi just d‘Veräinsliewen. „Sport a Beweegung ass dee perfekten Ausgläich zu eise stressege Liewen: D’Leit kënnen ofschalten, sech entfalen, an dat genee esou, wéi si et wëllen.“ Dobäi ass et him wichteg, de Begrëff „Sport“ méi breet ze denken: „Sport muss net onbedéngt e Club sinn – et muss net an der Ekipp oder mat anere Leit stattfannen, mee kann individuell geduecht ginn.“ Säin Zil ass et, Sport a Beweegung fir jiddereen accessibel ze maachen. „Mir mussen de Leit d’Méiglechkeet ginn, sech iwwerhaapt ze beweegen – an et esou einfach wéi méiglech maachen.“

Ganz konkret plangt hien nei Usätz: „Ech wëll eng Offer schafen, wou een de Sport an d’Coursen einfach mol kenneléiere kann, ouni direkt an e Veräin ze goen.“ Op deem Wee sollen Hemmschwellen ofgebaut ginn: „Den éischte Schrëtt muss ganz einfach sinn. Oft traue sech d’Leit net direkt an en Club ze goen, dofir wier et eng Iddi, den éischte Kontakt mam Sport ganz onkomplizéiert ze gestalten.“ Sport soll dem Dan no net just als Sport gesi ginn, mee als Ausgläich, eppes fir sech an déi eege Gesondheet maachen. Fir hien ass et een Deel vun der „Hygiène de vie“.

„Dat Schéinst ass, wann s du aner Leit eppes zeréck gi kanns. Et wier schéin, wa méi Leit dat esou géife gesinn.“ – Dan Gantrel

Den Dan ass, wéi en et schonn am Ufank vun eisem Gespréich sot, gären dobaussen ënnerwee. „Ech si vill an eisem Bësch. Do maachen ech mäi Sport. Do hunn ech meng Rou“, seet hien a laacht. „Ech fille mech fräi a genéissen, dass et méi roueg ass.” Genee esou gär geet et an awer och mat de Kolleeg∙inne lafen. Sou zum Beispill all mëttwochs ab 11.45 Auer um Gaalgebierg. „Et hat mat den Aarbechtskolleegen ugefaangen, ma jiddereen ass wëllkomm, sech eis unzeschléissen. Mir lafen Trail, 5 bis 7 Kilometer. Et geet net ëm d’Leeschtung, mee ëm d’Freed. Jidderee muss eng Kéier iergendwou ufänken.“ Genee dee Mindset wëll hien un d’Leit dobausse weiderginn. „Probéiert et, maacht mat. Heiansdo entdeckt een eng Passioun, mat där een ni gerechent hätt.“

Am grousse Ganze geet et him ëm Zesummenhalt. „Sport ass eng Sprooch, déi jidderee schwätzt.“ Hie wëll Leit zesummebréngen, iwwer Grenzen ewechdenken an Ënnerscheeder hannert sech loossen: „Leit solle sech kenneléieren an iwwert de Sport zesumme fannen.“ Dobäi spillt och de Benevolat eng entscheedend Roll. „Mir mussen et fäerdeg bréngen, nei Leit ze motivéieren.“ Well fir hien ass kloer: „Dat Schéinst ass, wann s du aner Leit eppes zeréck gi kanns. Et wier schéin, wa méi Leit dat esou géife gesinn. Dat ass mäin Zil.“ An esou bleift een Androck no dësem Gespréich ganz staark hänken: Hei ass een, deen net nëmmen iwwer Sport schwätzt – mee e lieft. An deen d’Motivatioun huet, eng ganz Gemeng zum Beweegen ze bréngen.

Du wëlls eise Sportskoordinator kontaktéieren?

dan.gantrel@suessem.lu

59 30 75 – 671

An hei ginn et weider Detailer zu allem, wat de Sport an eiser Gemeng betrëfft.

L’article Deen Neien est apparu en premier sur Suessem, je t'aime.

Tëscht den Trainingen, de gemeinsame Momenter an enger Passioun fir de Sport geet de Geescht vum Club wäit iwwer d’Grenze vum Terrain eraus. Egal ob dir Ufänger oder scho vum Tennissport begeeschtert sidd, hei verbessert dir är Skills, hutt vill Spaass a sidd Deel vun enger richteger Communautéit.

Loscht et emol ze probéieren? Da gesi mer eis um Terrain um Scheierhaff.

Zousätzlech Infoen zum Club a wéi dir Member kënnt ginn, ginn et hei.

L’article Game, Set, Tennis Club Bieles est apparu en premier sur Suessem, je t'aime.

Natierlech huet hie sech domat och als beschte Schüler vu senger Promotioun ervirgedoen – eng Leeschtung, déi nëmme ganz wéineg Leit erreechen, an déi hien trotzdeem mat enger bemierkenswäerter Bescheidenheet unhëlt: “Ech war net wierklech drop fixéiert, dëst Resultat onbedéngt ze erreechen. Natierlech sinn ech houfreg drop, mee et ass virun allem e schéinen Nieweneffekt vun eppes, wat ech souwisou mat grousser Freed maachen.”

Vu klengem u begeeschtert

De Moritz huet d’Sektioun B – Mathematik an Informatik – gewielt. Scho vun engem ganz jonken Alter un huet hie sech fir Logik, Zuelen an d’Gesetzer vun der Physik begeeschtert. Säi Lycéesparcours huet hien esouguer ee Joer virzäiteg ofgeschloss, nodeems hien d’3e iwwersprongen hat. Hien erënnert sech gären un dës Joren zeréck, an deenen sech seng Liblingsfächer ëmmer méi kloer erauskristalliséiert hunn.

Bis op 4e waren d’Coursen nach ganz breet gefächert, besonnesch duerch d’Sproochen, d’Latäin oder och déi méi allgemeng Wëssenschaften. Ab 4e ass den Unterrecht méi spezialiséiert ginn: fir mech waren d’Mathematik an d’Physik ëmmer déi spannendst Beräicher, dofir war ech dacks dem Programm e gutt Stéck viraus.

Zanter leschtem Hierscht studéiert de Moritz op der ETH Zürech, enger vun de renomméiertsten Universitéiten an Europa, wou hie säin éischt Joer an der Physik ugefaangen huet. An der Schwäiz entdeckt hien elo nei mathematesch Usätz oder him nach friem Konzepter, déi säi Virwëtz a säi Wëssensduuscht weider fërderen.

Familiär Wuerzelen an ee kompetitive Geescht

Als Jong vun engem Enseignant aus der Déifferdenger Technikschoul ernimmt de Moritz mat grousser Dankbarkeet den Afloss vu sengem Papp : “Hien huet mech scho ganz fréi un d’Physik, d’Informatik an d’Codéieren erugeféiert. Mäi Papp huet mir gewisen, wéi een d’Disziplinne matenee verbanne kann, a virun allem huet hien mir bäibruecht, wéi ee sech selwer Wëssen uneegne kann.”

Parallel zu senger exzellenter schoulescher Leeschtung huet de Moritz sech och op internationaler Bün ervirgedoen, andeems hien direkt un enger Rei vu wëssenschaftlechen Olympiaden deelgeholl huet – an der Physik, an der Chimie souwéi am Kader vum Concours Jonk Fuerscher. Dës Kompetitioune hunn hien a vill Ecker vun der Welt geféiert: vu Riga iwwer Tokio op Dallas, bis a Saudi-Arabien, op Dubai, a Georgien oder nach op Taipeh. Dës Erliefnisser – esouwuel op intellektuellem wéi och op mënschlechem Plang – hunn de jonke Mann vun Zolwer nohalteg gepräägt:

Dës Olympiaden hunn mir vill bruecht – net nëmmen op wëssenschaftlechem Niveau. Ech hunn do Jonker aus der ganzer Welt kennegeléiert a schéi Frëndschafte geknäppt, och wann et natierlech méi schwéier ass, dës iwwer Distanz ze erhalen.

Trotz dësem intensiven a beandrockende Parcours bleift de Moritz mat zwee Féiss um Buedem. Als Museker huet hien den Escher Conservatoire ofgeschloss an iwwer Joren d’Posaun an der Zolwer Musek gespillt. Haut, wann hien net grad un enger Gläichung oder un engem Universitéitsprojet schafft, kann een hien op de Vëlosweeër ronderëm de wonnerschéinen Zürecher Séi begéinen – senger neier Heemecht, wou hien e Kazesprong vu senger Schoul ewech eng Wunneng mat engem fréiere Lycéeskolleeg deelt : “Eleng ze liewen – oder bal eleng – ass eng nei Etapp. Mee ech si ganz zefridden mat mengem Start, an Zürech bitt en ideale Kader, fir ze studéieren a sech weider ze entfalen.”

Eng Zukunft voller Verspriechen

Och wann de Moritz säi beruffleche Wee nach net bis an den Detail festgeluecht huet, zeechent sech schonn eng kloer Richtung of. Säin Dram? Enges Daags theoretesch Physik ze enseignéieren an d’Geheimnisser vum Universum nach méi déif ze erfuerschen.

Eng Kéier eng Professur ze hunn, dat wier natierlech immens flott, mee de Wee dohinner ass nach laang,

seet hien dobäi mat vill Bescheidenheet.

Fest an senger Gemeng verankert, bleift de Moritz staark mat Zolwer verbonnen – sengem Elterenhaus, senge Frënn a senge Wuerzelen. Säin exemplaresche Parcours weist op beandrockend Aart a Weis, wéi Passioun, Virwëtz an Duerchhalverméigen Dieren zu neien Horizonter opmaache kënnen. Et besteet keen Zweiwel drun, datt de Moritz Rohner och an Zukunft op der ganzer Welt ee exzellenten Ambassadeur fir eis Gemeng wäert sinn.

L’article E brillante Geescht vun Zolwer est apparu en premier sur Suessem, je t'aime.

De Max Lehnen huet eigentlech véier Nimm. Déi solle mer hei am Artikel awer op der Säit loossen. „Einfach Max“, entgéint eis den DP-Politiker a leidenschaftleche Veräinsmënsch wärend eisem Gespréich. Mir sinn – et kéint een et als zweet Doheem vum Max bezeechnen – am Turnsall vum KUSS um Scheierhaff. Wärend mir beienee stinn an de Max eis vu sengem fréiere Wee als Mëtt 20-Järegen a Richtung DP erzielt, ginn d’Meedercher an där anerer Hallschent vum Sall trainéiert.

„Mäi Bop war Sozialist, mäi Papp klassesche CSVler“, erënnert den 38-Järege sech zeréck. Hee mécht et sengem Papp no a geet an d’Jugendpartei CSJ, ouni dës Decisioun groussaarteg ze hannerfroen. No sengem Studium gesäit dat anescht aus. „Ech si bei der DP gelant, well si eng politësch Mëtt ubidden an och iwwer Tabutheeme wéi d‘Homosexualitéit geschwat hunn, si waren oppen a progressiv, ouni opportunistesch ze sinn. D’DP huet eng kloer Linn, bis haut“, seet hie bewosst. 2012 huet et hie bei d’DP-Sektioun Suessem gezunn.

Vun der Uni an d‘Politik

2012 huet heen de Schratt an d’DP-Sektioun Suessem gewot. „Deemools sot ech der Partei: ‚Also ech weess jo net, wéi dat elo hei leeft, mee wann dir ee Kandidat fir d’Landeswale sicht, ech wier prett“, erënnert de Max sech zeréck a grinst. Dat war 2013. „Mam Xavier Bettel sollt eng jonk Ekipp op d’Bee gestallt ginn. Ech war 26 Joer jonk, ganz nei an am Süden ass et nach méi schwéier, well et ass eng sozialistesch Héichbuerg.“ Heen ass iwwerall matgeholl ginn, dank dem Patricia Speck-Braun, dat hien am Gemengerot Enn 2025 ersat huet. „D’Patricia ass meng politesch Mamm, ech hunn him sou vill ze verdanken. Deemools huet hat mech mat geholl, op all Fest. Iergendwann souz ech am DP-Polo op engem mechanesche Rodeo-Steier op engem Duerffest.“ Hie koum raus aus dem Duerf, huet vill Leit kennegeléiert an ass enger Partei bis haut trei bliwwen. No e puer Méint an enger Rëtsch Gemengeréit, seet de Max: „D’Gemengepolitik ass näischt aneres wéi e gréissert Veräinsliewen. An der Oppositioun ass et awer tricky, well een d’Frënn, déi an der Majoritéit sinn, hannerfroe muss. Et geet drëm, déi richteg Froen ze stellen.“

„Iergendwann souz ech am DP-Polo op engem mechanesche Rodeo-Steier op engem Duerffest.“ – Max Lehnen

De Max lieft de Veräinssport: Scout, säit Jore beim Turnveräin Sporting Club Bieles aktiv, DJ um Bieles am Jumm, wou e geléiert huet, Béier ze zapen a moies nom Bal eng Zwiwwelzopp giess huet. „D’Fuesent war meng Welt“, erënnert hee sech. Bis haut ass de Max leidenschaftleche Veräinsmënsch a schätzt wéi vill Fräizäit Benevolle fir hire Club afferen. „Si leeschten aussergewéinlech Aarbecht, ouni si wier villes net méiglech.“

Fir de Max misst et awer zu enger Verschibung an der Approche kommen, wéi de Benevolat ëmgesat gëtt. „De Fokus läit op deenen, déi scho vill Responsabilitéiten hunn – Schaff, Kanner, den Haushalt. Déi, déi scho vill ginn, mussen anescht ënnerstëtzt respektiv entlaascht ginn. Mir mussen déi Jonk motivéieren, dass si Loscht kréien, um Veräinsliewen deel ze huelen.“ Méi einfach gesot, wéi gemaach, deem ass sech den DP-Politiker bewosst. „Wéi einfach wier et, no engem Training, Pizza ze bestellen, e Film op d’Mauer vum Turnsall ze projezéieren an ee Filmowend ze maachen. Fréier ware mir wéi oft an der Hal mat eisen Traineren, bis an d’Nuecht eran an hate gutt Momenter zesummen. Haut hu mer vill Reglementer a Sécherheetsreegelen déi esou spontan Aktivitéiten net méi erméiglechen.“ Him schwieft zum Beispill och d’Iddi vun enger Buvette um Gaalgebierg vir, déi vu Veräiner exploitéiert gëtt.

Eemol Bieles, ëmmer Bieles

„Ech hat zwar Frëndinnen ausserhalb vu Bieles, mee ni eng aner Adress“, seet de Max a laacht. Vu klengem u wunnt de Max zu Bieles, an der Géigend vum Gaalgebierg. „Mäi Bop ass owes vun der Arbed mam Vëlo heem komm. Wéi en de Bierg erof gefuer ass, krut en net méi gebremst a koum am Bësch un d’Stoen. En huet ronderëm sech gekuckt a sot sech: ‚Hei kafen ech!‘ A säitdeem wunnt meng Famill hei.“ Op d’Fro, ob een Adressewiessel ni zur Debatt stoung, äntwert de Max mat engem Grinsen: „Meng Fra kënnt aus dem Mëllerdall, ech hunn also misste gutt Argumenter parat hunn, fir dass mir hei bleiwen.“

„D’Gemengepolitik ass näischt aneres wéi e gréissert Veräinsliewen. An der Oppositioun ass et awer tricky, well een d’Frënn, déi an der Majoritéit sinn, hannerfroe muss. Et geet drëm, déi richteg Froen ze stellen.“ – Max Lehnen

Als Papp géif hien natierlech déi schouleschen Infrastrukturen an Aktivitéiten, déi fir déi Kleng ugebuede ginn, besonnesch ervirhiewen. „D’Ouschtereeërsich, de San’Up, de Wanterfeeling, dat sinn natierlech Highlights. Mir freeën eis Joer fir Joer op dës a vill aner Events, déi an der Gemeng organiséiert ginn.“ Als Politiker an der Oppositioun huet hien och Doleancen. „D’Strooss vun Esch op Bieles, déi sollt en Aushängeschëld sinn. Genee de Géigendeel ass de Fall. Well dat eng Staatsstrooss ass, kann d’Gemeng net einfach decidéieren, wat wéini geschitt, mir sinn an deem Sënn limitéiert“, deem wier hie sech bewosst. „Mee bis dohinner, sollte mer eis asetzen, dass déi Strooss méi frëndlech gëtt. Mir kéinten déi ellen Uewerleitungen iwwerdenken oder e puer Beem planzen.“

De Max ass motivéiert, dat gesäit een him un an dat héiere mir aus eisem Gespréich eraus. Nieft sengem Engagement fir d’Veräinsleit an de Benevolat, wäert hien nach op ville weideren Dossieren aktiv wëlle matschaffen. Mir wäerten déi nächst Méint gesinn, wat hie wëlles huet.

L’article Een Häerz fir d‘Veräinsliewen est apparu en premier sur Suessem, je t'aime.

Wann een eppes vun de Membere vu Le Guidon Belvaux net behaapte kann, dann ass et, datt si „Schönwetterfahrer“ sinn. Si liewen net just fir hire Sport a strampele Woch fir Woch duerch eist Ländchen, si setze sech fir hire Club a virun allem fir d’Veräinsliewen an. Mir hu si een Dag hautno begleet.

Mat der Serie “MOVE” steet déi sportlech Aktualitéit an der Gemeng Suessem am Mëttelpunkt.

L’article Guidon Belvaux: Vollgas, bei Sonn a Reen est apparu en premier sur Suessem, je t'aime.